هيچ كس از جنس ما نبود، اين چنين كه هستم، كه هستي...

نمي گويم صميمي،نمي گويم خوب، نمي گويم پاك، نمي گويم...

ولي به خدا قسم، قسم به نان و نمك، به شرم تو، به چشمهاي قشنگ تو اندازه ي هر چي دل تنهايي ات بخواهد، با همه ي وجود و با هر چه عشق و عشق دوست دارم...:-*

معني تنهايي را نشانم بده
قلب شکسته حرفهاي زيادي دارد
چقدر سخت است نگاه کردن به عشق نفرين شده
چقدر سخت است نفس کشيدن
با من قدم بزن
شايد شب هاي روشن زودتر بيايند
انگاه مي توانستم خورشيد را حس کنم
سپس هر آرزويت را برآورده خواهم کرد

البته گریش فقط به خاطر اون نیست به خاطر اینه که اذیتش می کنن و  اون چیز با ارزش رو مسخره می کنن واقعا برای هم چین آدمای کوتاه فکری متاسفم که این طوری بر خورد می کنن و همه جا جار میزنن یا برای اون چیز با ارزش احترام قائل نیستن حتی الان که مرده!!!!!!!

البته با کسائی که میگن مرگ حقه هر کسیه یا بالاخره باید یه روزی بریم هم موافق نیستم چون این جمله ها خیلی کلیشه ایه و الان اگه بری بیمارستان و به بچه هایی که تازه به دنیا اومدن بگی براتصد تاشو ردیف می کنه!!!!!!

خوب ديگه مدرسه ها هم كه داره شروع ميشه و من و دوستان نشستيم و با حسرت به ۲۳ خرداد ساعت ۱۰:۳۰ فكر ميكنيم كه امتحان جغرافي مون تموم شده بود و خوشحال و شاد و خندون به روزایی که داشتن میومدن فکر میکردیم و نقشه هایی که براشون کشیده بودیم(که هیچ کدومش هم عملی نشد مثل مسافرت یه ماهه ی من)فکر میکردیم.

اصولا الان دیگه تو هر بلاگی که بری حداقل یه پستش مربوط میشه به همین موضوع(البته اگه نویسندش کلاس اولی یا ترک تحصیل کرده نباشه حتی مامانا هم از مدرسه تنفر دارن چون باید هی ما رو ببرن و بیارن و هی درس بپرسن که این یکی هم باز واسه اوناییه که بچه هاشون دبستانین چون هم سنای ما و مخصوصا هم مدرسه ای هام(؟) درس نمیخونن!(چون خیلی باهوشیم نیازی به درس خوندن نداریم))و خلاصه همه ی عالم و آدم از این پدیده در عذابند حتی خود کارکنان مدرسه حالا برای چی با این همه مشکلات بازم بی خیالش نمیشن خدا میدونه؟؟؟!!!!!!!!

نظر بده ه ه ه ه ه ه ه!!!!!!!!!!

من یه چند وقتیه دنبال یه موضوع واسه آپ میگردم با با یه چیزی بگین دیگه

نظر بده

به آسمان نگاه كرد و به دنبال خورشيد گشت.

احساس ميكرد خورشيد زيبا نيست.اما فقط خورشيد نبود كه زشت شده بود.رودخانه و درختان هم همينطور بودند.خيلي عصباني شده بود.ميدانست يكي انها را خراب كرده اما نمي دانست او كيست.فقط اين را مي دانست در غيابش كسي به نقاشي اش دست زده!

من...

پر شورم.براي زندگي و عشق ورزي.

جايزالخطايم.كاملا نا كاملم.

سپاسگزارم.براي هر روز و همه ي روزها.

سالمم.پر از انرژي.

اهل شهودم.براي پاسخ درونم را مي جويم.

سرشار از شعف و سرورم.سپاسگزارم بر هر آنچه هست.

خوش قلبم.به ديگران توجه دارم.

دوست داشتني ام.دقيقا به همين صورتي كه هستم.

معجزه اسايم.فرزندي از كهكشان.

اكنون همين جا هستم.به تمامي در اين لحظه.

خوش بينم.هر چيزي ممكن است.

قدرتمندم.فراتر از تصور.

سريعم.براي ساختن پل و نه ديوار.

با تدبيرم.موانع جاي پايم هستند.

معنوي ام.داراي تجربه اي انساني.

راست كردار و معتمدم.با راستي سخن مي گويم.

يگانه ام.و تكرار نا شدني.

ارجمندم.تغيير مي آفرينم.

خرد مندم.گشوده بر همه ي در س هاي زندگي.

لبريز از هيجانم. براي زندگي و عشق ورزي به ان.

مشتاقم.شادمان از خود بودن!

                                                                                مي جي  استيوارت           

کسی که همدم روح خود نباشد دشمن مردم است.کسی که در خویشتن خود دوستی را نمی یابد آکنده از ناامیدی خواهد مرد.زیرا زندگی از درون انسان میجوشد نه از بیرون او.

                                                                                      از عاشقانه ها اثر جبران خلیل جبران

افتخار از آن کسی است که عملا درون گود است.صورتی آغشته به خاک و عرق و خون دارد.دلیرانه تلاش میکند و خطا می کند و بارها و بارها در می ماند.کسی که اشتیاق های بزرگ را میشناسد و خود را نثار چیزی ارزشمند میکند.کسی که در اوج شادماني فتح در راهي بزرگ را در مي يابد و در حضيض اگر شكست بخورد دليرانه شكست خورده است.

بنا بر اين جايگاه او هرگز با آن ارواح سرد و ترسويي كه نه پيروزي را ميشناسند و نه شكست را يكي نيست.

                                                                                                                     تيودور روزولت

 بر آنها که منتظر می مانند بسیار کند

                     بر آنها می هراسند بسیار تند